تنهام نذار آقا ...

پنجره اي رو به حرم آقاي مهربانيها ...

سلام

بسی شرمنده ام از تاخیرات فراوان

از اونجاییکه به تازگی کمی شاغل شدیم وقت کمی در خونه هستم و وقت کمتری پای اینترنت

به هر حال عذر این حقیر رو پذیرا باشید

ابتدائاً این سفرنامه رو تقدیم میکنم به روح مطهر و پاک همه شهدای گمنام ...

انشاالله این کار کوچیک مورد توجه خدا و آقا امام زمان(عج) و آقاجون و امام راحل و شهدای عزیزمون قرار بگیره و بهانه ای باشه واسه آمرزیده شدن و مورد شفاعت واقع شدنمون!

این سفرنامه، بیشتر سفرنامه تصویریه و نه کتبی

یه سفرنامه کتبی هم البته نوشته شد

اما واقعیت امر هم خیلی خصوصی شد! و هم گنگ!! و جز خودم شاید کسی متوجه ش نشه اگه واسه هر خط کلی توضیح ندم! و من هم که عاجز از توضیح!!!

پس بدون فوت وقت میریم سراغ سفرنامه تصویریمون

تعداد عکسایی که اینجا به نمایش در میاد برای شما عزیزان 117 تاس که طی چهار قسمت که خسته هم نشین زیاد قابل مشاهده س.

عکسا رو هم کوچیک و کم حجم کردم که زود لود شن واستون

اگه دلی لرزید، التماس دعا ...

پنجشنبه ظهر مورخ 20 اسفندماه 88 از روبروی درب دانشگاه سفر ما آغاز شد ...

اتوبوس عزیزمون!

جمعه نماز صبح مرقد امام خمینی(ره) بودیم

قم که رسیدیم با این صحنه مواجه شدیم! اتوبوسمون پنچر شد، اما خودمون کلی شارژ شدیم!

کتابای زیادی در طول مسیر میخوندم

یکی از بهتریناش همین کتاب آقای "سعید عاکف" به نام "خاکهای نرم کوشک" بود که زندگینامه و خاطرات سردار عزیزمون "شهید حاج عبدالحسین برونسی" بود

این کتابو 21 اسفند، جمعه تو راه میخوندم، 22 اسفند طلاییه بودیم، محل شهادت این شهید بزرگوار، و 23 اسفند، سالروز شهادتشون!

چقد دوسش دارم این بنای بی سواد رو ...

ابزار کار: 1 مفاتیح، 1 دفترچه، 1 خودکار

السلام علیک یا اباالفضل العباس(ع) ...

سلام

به طلاییه خوش آمدید ...

هویزه ی من ...

"شهید سید مهدی جعفری"

پسرعمه عزیز، حاج حسین آقا که با یه کاروان دیگه تشریف آورده بودن رو هم هویزه زیارت کردیم واسه اولین بار، دفعه ی بعد، همون شب، اردوگاه، سوله ی اونا! بود