مطلب ایندفعه شامل ۲ بخشه + پی نوشت که تبدیل به جزء لاینفک نوشته ها شده:

۱) حکمت:

امروز (۱۳/۹/۸۷) ساعت ۱۲-۱۰ کلاس داشتم. برگشتن با دو تا از بچه ها میخواستم برگردم که یکی از اونا ماشین داره. بنده خدا گفت میخوام برم جایی٬ منم گفتم پس ما مزاحم نمیشیم و خودمون میریم٬ خلاصه هر جور بود ما سوار شدیم و قرار شد تا سر ۴ راه ما رو برسونه (۴ راه میلاد). تازه بارون زده بود و سطح خیابون تبدیل به آینه شده بود. داشتیم از تو یه خیابون میرفتیم که یه تاکسی که مسافرش رو تازه پیاده کرده بود٬ یه خورده ناجور پیچید و از اونجایی که یه ماشین هم سمت راست ما بود٬ بل اجبار(درست نوشتم؟!!) با تاکسی تصادف کردیم. ترمز نداشتیم٬ ماشین فقط لیز خورد تا خوردیم به تاکسی.

خلاصه واستادیم تا افسر بیاد (اولین بار بود که به این سرعت افسر راهنمایی اومد!)٬ ماشینها هم انصافاً بد خورده بودن بهم. ما که شرمنده رفیقمون شدیم (و هستیم)٬ چون به خاطر ما اینطوری شد٬ ولی موقعی که میخواست بره اداره بیمه (قرار شد برن اداره بیمه همون موقع با راننده تاکسی) به ما گفت:

" حتماً حکمتی داشته"

دقیقاً٬ چه بسا اگه میخواست مسیر خودشُ بره٬ خدای نکرده اتفاق بدتری می افتاد.

نظر شخصی: اگه تو زندگیمون اتفاقای ناخوشایند (در ظاهر) می افته:

یا جلوی یه اتفاق ناجورتر گرفته میشه یا قراره ما از اون اتفاق یه درس بگیریم و یه تجربه ای کسب کنیم.

۲) انیس النفوس:

امروز تو روزنامه دانشگاه دیدم که یکی از القاب امام خوبیها و مهربونیها (همون آقاجونه خودمون!)٬ انیس النفوسه. انیس النفوس یعنی همدم دلها. یعنی این امام عزیز هیچ دلی رو از خودشون مکدر نمیکنن. پس از این به بعد هر چی دلتنگی و دلمشغولی و ... داریم میریم خدمت امام رئوف تقدیم میکنیم! لازم نیس حتماً در کنار ضریحشون باشیم!٬ از راه دور هم قبوله.

پی نوشت:

۱) داشته باش اراده آهنین رو!!: شاید بدم نیاد تصمیم بگیرم که هفته ای یه روز روزه بگیرم (غیر از ماه مبارک رمضان!)!

۲) به پیشنهاد دوستان (یه نفر بیشتر نبود!) قالب وبلاگ رو عوض کردیم و یه دونه شادتَرِشُ انتخاب کردیم. کلاً به رنگ سفید علاقه خاصی دارم.

۳) زمان چقد! زود میگذره٬ دقیقاً یه ماه پیش ۲ دهه اول عمرمون تموم شد.

۴) دعا