سلام

انشاالله خوب و خوشین و از این لحظات استثنایی در این شبهای خاص و با ارزش، نهایت استفاده رو میبرین و دعاگوی همه کس و همه چیز هستین.

جزء 26، آیات ۱۵ و  16 از سوره مبارکه ق (قاف) که شاید یکی از معروفترین آیات واسه ما باشه، فقط خدا کنه حسش کنیم! ...

آیه:

 أَفَعَيِينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِى لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

ترجمه:

 مگر در آفرينش نخستين عاجزيم (تا از باز آفريدن شما در رستاخيز ناتوان باشيم)، بلكه آنان از آفرينش جديد در اشتباه و ترديدند.
 و همانا ما انسان را آفريده‏ايم و هر چه را كه نفسش او را وسوسه مى‏كند مى‏دانيم و ما از شريان و رگ گردن به او نزديك‏تريم (و بر او مسلّطيم).

نکته ها:

 كلمه «عيينا» از «عى» به معناى عجز و ناتوانى، «لَبس» به معناى خلط و اشتباه و مشتبه شدن است.
«وسوسه» در لغت به معناى صداى آهسته است و در اصطلاح، كنايه از افكار ناپسندى است كه بر فكر و دل انسان مى‏گذرد.
كلمه «وريد» از ريشه‏ى «ورود» به معناى رفتن به سراغ آب است. از آنجا كه اين رگ، شاهراه گردش خون ميان قلب و ديگر اعضاى بدن است، آن را «وريد» گفته‏اند.
براى ارشاد منحرفان، از هر شيوه صحيحى بايد استفاده كرد. در آيات قبل نمونه‏هايى از قدرت خداوند در هستى و نمونه‏هايى از سرنوشت شوم كسانى كه تكذيب مى‏كردند، بيان شد. اين آيات، وجدان و عقل مردم را مخاطب قرار داده كه مگر ما در آفرينش اول عاجز شديم تا از آفرينش دوم بازمانيم.
مشابه جمله‏ى «نحن أقرب اليه من حبل الوريد»، اين آيه است: «انّ اللّه يحول بين المرء و قلبه»(15) خداوند ميان انسان و قلب او حايل مى‏شود.
سرچشمه‏ى وسوسه، سه چيز است:
الف) نفس و خواهش‏هاى نفسانى. «توسوس به نفسه»
ب) شيطان. «فوسوس لهما الشيطان»(16)
ج) بعضى انسان‏ها و جنّيان. «الّذى يوسوس فى صدور النّاس من الجِنّة والناس»(17)
علم خداوند به امور ما به دو علت است:
الف) چون آفريدگار ماست و خالق، مخلوق خود را مى‏شناسد: «الا يعلم من خلق»(18)،
«و لقد خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به نفسه»
ب) چون بر ما احاطه دارد. «نعلم... و نحن أقرب اليه من حبل الوريد»
لذا علم خدا دقيق، گسترده و بى واسطه است.
ريشه‏ى شك در معاد دو چيز است:
يكى اين‏كه خدا از كجا مى‏داند هر كس چه كرده و ذرّات او در كجاست؟
ديگر اين‏كه از كجا مى‏تواند دوباره بيافريند؟
اين آيه به هر دو جواب مى‏دهد:
او مى‏تواند، چون قبلاً انسان را آفريده است. «ولقد خلقنا الانسان»
او مى‏داند، چون وسوسه‏هاى ناديدنى را هم مى‏داند. «نعلم ما توسوس به نفسه»

15) انفال، 24.
16) اعراف، 20.
17) ناس، 5 و 6.
18) ملك، 14.

پیام ها:

  1- آفرينش هر موجود، گواه بر قدرت آفريدگار بر آفرينش مجدد آن است. اگر آفريدن اول ممكن بود، خلقت دوباره نيز ممكن است. «افعيينا بالخلق الاول»
 2- در گفتگو با مخالف، كوتاه‏ترين و رساترين كلمات را بكار ببريد. «افعيينا بالخلق الاول» (ممكن شمردن يكى و محال شمردن ديگرى تناقض است)
 3- كافران، دليلى بر انكار معاد ندارند، تنها شك و ترديد است. «بل هم فى لبس من خلق جديد»
 4- اگر مى‏خواهيد عقيده‏اى سالم داشته باشيد بايد وسوسه‏ها را از خود دور كرده و نفس خود را اصلاح كنيد. (انكار قيامت به خاطر آن است كه خود را از وسوسه‏ها پاك نكرده‏ايد.) «بل هم فى لبس... و نعلم ما توسوس به نفسه»
 5 - علم و احاطه‏ى خداوند به بشر، در طول حيات اوست. «نحن أقرب اليه من حبل الوريد»

 ** ۴ کلمه حرف در مورد این آیات: مگه خودش نگفته از رگ گردن٬ یعنی چیزی که درون ماست٬ چیزی که ما بهش محتاجیم و بدون اون ادامه حیات برای لحظه ای هم ممکن نیست برامون٬ هم نزدیکتره بهمون؟ چرا فقط وقتی کارمون گیره بهش مراجعه میکنیم؟ چند بار شده وسط شادی و خوشی و حس و حال داشتنمون بهش فک کنیم و یادش باشیم؟ یه بار شده واسه اونم کارت عروسیمونو بفرستیم؟؟ یه بار شده ما زنگ بزنیم و خبرشو بگیریم؟؟ چرا انقد بی معرفتم؟ چرا نامردم؟ من بنده تم و انقد ...

حالا در این لحظات٬ تو این شبایی که هر کدومش ارزشمندتر از ۱۰۰۰ ماهه٬ دوس دارم بیام پیشت٬ با همه وجود٬ نگو قبولم نمیکنی جان این بنده ی حقیرت ...

آیات دیگر:

سوره احقاف:

15: احسان به پدر و مادر همیشه و همه جا

17 و 18: مراقب باشیم که حتی "اُف" هم نگیم بهشونا

سوره محمد:

36: زندگی بازیچه نیست!

سوره حجرات:

1: چرا گاهی با افراطامون حتی از پیامبرم میخوایم جلو بزنیم؟؟

11: گناهای زبانی٬ چقد راحت

12: غیبت که دیگه از نون شب هم واجبتر شده واسه بعضیا!

یادمون نره از هم در این نابترین لحظات عمر ...