بی مقدمه!:

مراسم خوبی بود٬ چه تو حرم٬ چه حسینیه و چه مسجدی که رفتیم.

امسال یه ذره فیض بردیم بیشتر! انشاالله یه ذره هم لطف میکنن در حقمون صاحب عزاها!

متاسفانه فرهنگ عاشورا ظاهرا قرار نیس جا بیفته٬ مثکه واسه عده ای از مردم دلیل قیام امام حسین (ع) اهمیتی نداره...

دارن اذون میدن (اذون تموم شده!)٬ تو سواره رو که دسته های عزاداری میرن سمت حرم٬ تو پیاده رو هم که یه عده از مردم مثله گداها (متاسفانه) رو سر و کله هم دیگه ان٬ به خاطر اینکه کیکهایی که از آسمون نازل میشه رو جمع کنن! ۳ تا مذکر! (نه مرد بودن و نه آقا٬ ممکنه آغا!) دارن از بالای یه وانت واسه مردم کیک میریزن. پیاده رو که قفل٬ اصلا نمیتونی تکون بخوری و اون وضع اسفناک و اون بی فرهنگی بازیها! امام حسین شاهد بودی که ما نماز اول وقتمون رو تو چه شرایطی از دست دادیم. این کارا جز بی ادبی در حق اون خاندان چیز دیگه ای محسوب نمیشه.

واسه چی یه نفر میاد و همه چیزشُ٬ همه زندگیشُ٬ خانواده عزیز و پاکشُ٬ فرزندای عزیزتر از جانشُ فدا میکنه؟ مگه نمیدونه اونا یا شهید میشن یا شب اسیر؟ مگه نمیدونه اسیرا قرار کتک بخورن و اذیت بشن و شهیدا هم سرشون از تنشون جدا شه حتی خودش؟ جوابش یک کلمه اس: بله

پس حتما دلیلی داشته که از همه چی گذشته و اون دلیل هم همونطور که خودشون فرمودن "امر به معروف و نهی از منکر" بوده.

وقتی تو ظهر عاشورا تو میدون جنگ با اون همه تیری که به سمتت پرتاب میشه وامیستی به نماز یعنی چی؟ اصلا واسه چی نرفتی تو خیمه نماز بخونی؟ اونم نماز بود اینم نماز٬ مگه فرق میکنه؟

همین چیزا بود که عاشورا رو ساخت. واسه انتقال دادن پیام٬ انتقال دادن نهضت٬ هر کاری لازم بود کرد٬ شش ماهه ماهشُ داد٬ علی اکبرش رو داد٬ عباسشُ داد٬ پسر٬خواهر٬ دخترا و بقیه رو به خدا سپرد و حتی سرشُ هم داد. با همه این احوال نماز اول وقتش ترک نشد و من متاسفم واسه خودمون و یه عده از مردم. 

خدا میدونه دیروز (البته نه فقط دیروز بلکه هر لحظه٬ ولی دیروز شدیدتر بود!) آقا امام حسین (ع) چه اشکی ریختن واسه این مردم ...

۱) دیروز که بعضی صحنه ها وحشتناک بود٬ خدا کنه امام حسین ندیده باشن اونا رو!

۲) امسال با دایی و بقیه رفتن به مراسم خیلی لذت بخش بود.

۳) واسه همه دعا کردیم٬ دعا واسه ظهورش٬ از حل گرفتاری گرفتارا تا شفای مریضی مریضا٬ واسه حاجتمندا٬ مظلومای عالم و به ویژه غزه٬ خوشبختیه دنیوی و اخروی همه و ...

۴) انشاالله هر کاری کردیم مورد قبولشون قرار بگیره٬ اگه اشکی ریختیم٬ سینه ای زدیم٬ غصه ای خوردیم٬ زیارتی خوندیم و دعایی کردیم٬ مطالعه ای کردیم (خیلی مهمه)٬ بحثی کردیم٬ سخنرانیهایی که شنیدیم٬ تفکری که کردیم (از همه مهمتر) اگرچه ناقص و اندک٬ ولی به کمال و بزرگی خودشون ببخشن و بپذیرن.

۵) عکسای روز عاشورا رو تو بخش پیوندهای روزانه میتونین مشاهده کنین٬ در عین حال لینکشُ بازم مینویسم: عاشورای مشهد 87 

۶) اگه پر حرفی کردیم شرمنده٬ چیزایی بود که نه فقط از دیروز٬ که هر سال میبینیم به چشممون.

۷) محتاج به دعای تک تک شما عزیزان هستیم تا ابدالدَّهر!

آقای جوانی به همراه همسر جوانتر از خودش که رو ویلچر (نمیدونم اِم اِس داشت یا نه) نشسته بود٬ میرفتن سمت حرم٬ اونم با چه شوق و عشقی! نگاه و لبخند حاکی از رضایت اونا فقط یه چیزُ داد میزد:

خدایا شکرت