سلام

تعارف که نداریم با هم! میدونم خوب و خوش و سالم و سلامتین٬ واسه همین نمیپرسم حالتون چطوره!

امشب یه سفر کوتاه ۳-۴ روزه به شهر و دیار آبا و اجدادی داریم به همراه پدر بزرگوار.

واسه ساعت ۲۳:۵۵ بلیط قطار داریم.

واسه همین ممکنه یه چند روزی غایب باشم که میدونم به بزرگواریه خودتون میبخشین٬ البته سعی میکنم از اونجا یه سری بزنم و اگه شد به نظرات جواب بدم.

از تابستون دیگه از این شهر خارج نشدم! کی باورش میشه؟!! اونم منی که از هر فرصتی واسه رفتن پیش اقوام استفاده میکردم! فردا رو واسه شنیدن گله ها و عذرخواهی از اونا استفاده میکنم!

۱) همین الان تصمیم بر این شد که فردا صبح بعد نماز با ماشین بریم! با ماشین رفتن رو این دفعه ترجیح میدم به قطار٬ هم دلم واسه جاده تنگ شده٬ هم واسه ماشین!

۲) پیشاپیش  ۲۲ بهمن گرامی باد. صدای بانگ "الله اکبر" مردم رو از بالای پشت بوماشون شنیدین امشب؟!

۳) امروز یه چندتا اتفاق تاسف بار رخ داد که من شاهدش بودم٬ ولی شرمنده وقت نیس که تعریف کنم!

۴) کاش وسیله ای بود که میشد با استفاده از اون دوستی یا تشکر رو از صمیم دل ابراز کرد. آخه زبون قاصر از انجام این امر خطیره!

۵) آخرین دفعه ای که از دعای کمیل آقاجون غیبت کردم٬ ۲ ماه پیش٬ اواخر آذر ماه بود. این هفته هم ظاهرا بالاجبار غایبیم! اگرچه هیچی جای اونو نمیگیره ولی بعد از چندین ماه عصر ۵شنبه میرم پیش مامانبزرگ و مخصوصا آقاجان (مامان بابای بابا).

۶) انقد دلم واسه آقاجان تنگ شده که نگو. با اینکه ۱۳ سال میشه که دیگه نه صداتونو شنیدم و نه چهرتونو از نزدیک بوسیدم٬ ولی مرد بزرگ: یاد شما تا ابد در قلب کوچکم جای داره.

۷) بیاین یه کاری کنیم همه مون: همه قول بدیم واسه هم دعا کنیم٬ چطوره؟! (خب همه همین کارو میکنن دیگه٬ گفتن داشت اصلا؟!)

اول و آخرش اینو تقدیم کردم به آقاجون.

دوس داشتم از عکسای خودم استفاده بشه.

عکس حرم همونطور که قبلا هم گفتم٬ صبح روز جمعه (۱۸/۱۱/۸۷) هست که از صحن انقلاب گرفته شده.

عکسی که از غروب هم میبینین٬ غروب یه روز وسط هفته٬ تو بهشت رضا٬ سر خاک پدرجون (بابای مامان) هست. اون موقع با دایی (خیلی مخلصیم!) و بقیه خانواده اونجا بودیم.

حدالامکان از رنگای شاد و روشن استفاده شده. علاقه مافوق تصوری! به رنگ آبی آسمونی دارم و بعدش سفید. رنگ زرد هم به زیبایی اینجا کمک کرده.

امیدوارم مورد قبول و مورد پسند ایشون و بقیه بوده باشه.